امام  احمد غزالی روزی در مجلس وعظ گفت: ای مسلمانان، هرچه من در چهل سال از سر این چوبپاره(منبر) شما را میگویم، فردوسی در دو بیت گفته است، اگر بر آن خواهید رفت، از همه مستغنی(بی نیاز)شوید:

ز روز گذر کردن اندیشه کن
پرستیدنِ دادگر پیشه کن
به نیکی گرای و میازار کس 
که راه رهایی همین است و بس 

گفتند : ای شیخ ، دلهای ما خفته است که سخن تو در وی اثر نمیکند!
گفت : کاش خفته بودی که خفته را بجنبانی بیدار شود ، دلهای شما مرده است...

عطار نیشابوری